ТАТ РУС ENG
Халык Тукайны олылый, бөекли, инде әллә ничә буын аңа иман китереп, күңелен түгә. Ни өчен? Хикмәт нәрсәдә? Һәр милләт, һәр халык — кавеменең исәбе-санына, җиренең зурлыгы-киңлегенә...

Ѓабдулла Тоіай Көк сиыр

 (Бiтпей іалѓан бiр өлең)

Басіа малдар сияіты, бұл дүниеде көп сиыр,
Іарасы да, аѓы да бар, бiраі бар ма көк сиыр?

Белгiлi ѓой, ешуаіытта болмас, сiрә, кәк сиыр,
Болмаса да, бiздiң жаіта, сол көк сиыр болды бiр.

Болды бiздiң ауылда, картайып бiткен бiр кемпiр,
Жеке басы осы кемпiр, үйiнде де жалѓыз жүр.

Шалы тiрi кезiнде оның болатын ед бiр мәчi. (1)
Бұл кемпiрдiң осы мәчi жолдасы да, сырласы.

Шет елде жүр, болса даѓы бұл кемпiрдiң бiр ұлы,
Келмейдi ол, ауылѓа бiр жазда, іыста, күз күнi.

Аш-жалаңаш емес едi кемпiр үйде жатса да,
Хат жазатын ұлы оның, жiберетiн аіша да.

Әжесiне хат жазыпты, баласы оның бiр кезде,
Келiп іалды хатпен бiрге отыз сом да iлезде.

Акшаны алып, кеттi кемпiр іуанганнан «Әтна»га, (2)
Пысты ма iшi, мен бiлмеймiн, не бар екен Әтнада?

«Іаітым, соітым, ашылды,
Күмiс теңге шашылды…
Итi шыіты үруге,
Іызы шыіты көруге.
Іайраі алдым пышаііа,
Іызын алдым іұшаітап…»

 ***

Бұл жырым — жай әшейiн іалжың менiң,
Атыңды атаѓан соң «Әтна» сенiң

Мен мұны сәби күннен жаттаѓан ем,
Жүректiң дәптерiне саітаѓан ем.

Отырып, аітарѓанда дәптерiмдi,
Iзденiп, тауып алдым осы жырды.

 

(1) Мәчi (татарша) — мысыі.
(2) Әтна — үлкен базарлы іала.


1908


Татаршадан аударѓан Жаіан Сыздыіов (Г.Тукайның "Күк сыер" шигыре).


(Чыганак/Источник: Ѓабдулла Тоіай. Таңдамалы шыѓармалары. Екiншi
басылуы. Татаршадан аударѓан Жаіан Сыздыіов. — Алматы: Жазушы баспасы,
1975. — 336 бет).


 

 

Комментарий язарга


*