Габдулла Тукай. Нашей молодежи, устроившей литературный вечер (Перевод Николая Шамсутдинова)

Люблю я вас. Душа моя вам рада,
Вы – нации надежда и отрада.

Люблю я вас. Не передать словами:
Всем существом своим горжусь я вами.

Богатырями вы растете ныне,
А в наши дни богатырям цены нет.

Столетиями ждали вас в народе
И верили: вы все-таки придете.

Друзья! К вам слово моего привета,
В вас – чистота предутреннего ветра.

За вас, опору нации, не скрою,
Мы заплатили жертвенной ценою.

Когда б воскрес пророк, скажу я смело,
Вернулась бы душа, ликуя, в тело,

Он был бы рад, джигиты, встрече с вами,
Напутствуя вас вещими словами:

Герои века нашего, дерзайте,
Мир красотой, отвагой покоряйте!

Ваш вечер славен зрелостью и честью,
В нем чистота и мудрость слиты вместе.

Богат ваш мир красою неизменной,
Не в нем ли завязь счастья всей Вселенной?

Пусть вас ничто в дороге не пугает,
По ней – к прогрессу нация шагает.

Прекрасен бесконечно этот вечер,
Он в памяти моей – пребудет вечен!

(Источник: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд-во, – 2006. – 192  с.).

Оригинал стихотворения на татарском:

Габдулла Тукай. Әдәбият ахшамы ясаучы яшьләремезгә (1906)

Сөям мин сезне, сез – чын яшь егетләр;
Өмид бар сездә, сез – интеллигентлар.

Телем, күңлем, вөҗүдем сезгә разый;
Әле һич күрмәгән сезләрне мазый.

Яңы пешкән, йитешкән сез бәһадир,
Хәзер дә яшь бәһадир бибәһадер.

Сези күрдек гасырларча көтеп без, –
Килерсез, дип, һәмишә күз тотып без.

Сәламәт килдеңезме, мәрхәба! сез;
Мөҗәссәм бер сафа, баде саба сез.

Черек милләт өчен сынмас терәк сез;
Тугыз корбан суеп алган теләк сез.

Фараз итдем: Рәсүлулла терелсә,
Мөбарәк җисменә гәр рух өрелсә, –

Сези ул, шөбһәсез, тәбрик идәрди,
Сези тәшвикъ идәр, тәхрик идәрди;

Диерди: каһраманнар! Әйлә гайрәт,
Идеб гайрәт, вирең галәмгә хәйрәт.

Бу – тәрвиҗе бәлягать һәм фәсахәт,
Дәгелдер бу – хәмакать һәм сәфаһәт.

Белермисез! Нә галәмдер бу галәм?
Бу галәм сәр сәгадәтдер ду галәм.

Әбәд тәрк итмәңез, зинһар, бу раһи,
Будыр чөн милләтең раһе рәфаһи.

Ниһаятьсез гүзәл ахшам – бу ахшам,
Бәнем ядымда бу ахшам – сабах, шам.
 

Хәзерге әдәби телдә

Әдәбият кичәсе ясаучы яшьләребезгә

Сөям мин сезне, сез – чын яшь егетләр;
Өмет бар сездә, сез – интеллигентлар.

Телем, күңелем – бөтен барлыгым сездән риза;
Үткән чорда сезнең ишеләр булмаган.

Сез – яңа пешкән, җитешкән баһадир;
Хәзер яшь баһадир – бәя биргесез.

Без сезне гасырлар буе көтеп алдык;
Килерсез дип, һәрвакыт күз тегәп тордык.

Сәламәт килдегезме – рәхим итегез!
Сез – күңел шатлыгы, таң җиле сез.

Черек милләт өчен сынмас терәк сез;
Тугыз корбан суеп алган теләк сез.

Уйладым: әгәр пәйгамбәр терелсә,
Аның изге тәненә җан өрелсә, –

Сезне ул, һичшиксез, тәбрикләр иде,
Сезне өндәр һәм димләр иде;

Дияр иде: каһарманнар, гайрәт итегез;
Гайрәт итеп, дөньяны хәйран итегез.

Бу – нәфислек һәм матурлыкны арттыру;
Түгелдер бу – ахмаклык һәм бозыклык.

Беләсезме, бу дөнья нинди дөнья?
Бу дөнья – һәр ике дөньяда бәхетнең башы.

Бу юлны, зинһар, мәңге ташламагыз,
Чөнки бу – милләтне алга илтүче юл.

Бу кичә – чиксез гүзәл кичә;
Иртән дә, кичен дә бу кичә минем исемдә.

(«Әдәбият ахшамы ясаучы яшьләремезгә». «Әлгасрелҗәдид» журналының 1906 елгы 5 декабрь (12нче) санында «Гъ-т.» инициаллары һәм «ахыры бар» дип басылган.
«4нче дәфтәр»гә (1907) кертелгән. Текст шуннан алынган.
Уральскида ясалачак бу әдәби кичә турында «Фикер» газетасының 22 октябрь «Әдәбият ахшамы, яки Литературно-музыкальный вечер» дигән мәкалә бастырып чыгара, укучыларны  анда катнашырга чакыра. Газетаның 1907 елгы 18 март санында шул «ахшам»нан репортаж бирелгән.

(Чыганак: Тукай Г.М. Әсәрләр: 6 томда / Габдулла Тукай. – Академик басма. 1 том: шигъри әсәрләр (1904-1908) / төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. Р.М.Кадыйров, З.Г.Мөхәммәтшин; кереш сүз авт. Н.Ш.Хисамов, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 407 б.)).