Лена ШАГЫЙРЬҖАН Тагын язлар килде

ttt Тукайга
ttt

ttt

ttt
ttt

ttt

tttНәни Апуш, сине
tttКулларыма алып,
tttЙолдызларга тикле
tttЧөясем килә.
tttҮз әниең кебек,
tttБитләреңнән үбеп,
tttСабыйкаем, диеп,
tttСөясем килә.
ttt

ttt

tttБашкалардан элек
tttХәлләреңне белеп,
tttШөбһә-шикләреңне
tttТаратыр идем.
tttТуганым күк күреп,
tttЙөрәгеңә кереп,
tttАбыйкаем, диеп,
tttЯратыр идем.
ttt

ttt

tttЯлгыз чакларымда,
tttЯлгышканнарымда
tttКиңәш сорап, сиңа
tttКиләсем килә.
ttt«Замандашым, Тукай,
tttМин адаштым бугай,
tttЧыгар туры юлга», —
tttДиясем килә.
ttt

ttt

tttТагын язлар җитте,
tttҖыелып сиңа килдек,
tttҺәйкәлеңнең ташын
tttҮбәсем килә.
tttҖырларыңның көче
tttҖиргә күчкән өчен,
tttТукаем, дип башым
tttИясем килә...
ttt

ttt