Шәмсия ҖИҺАНГИРОВА *** ("Бөеклеген аңлап, чит милләтләр...")

Бөеклеген аңлап, чит милләтләр
Аңа һәйкәл куйган заманда,
Тукаеңны бар дип тә белмәгән
Кавем үсеп ята Казанда.

“Бар, диярсез, алар берән-сәрән,
Бөтенләй үк әле юк түгел...”
Берән-сәрәннәрне барлап кына
Тынычлана алмас шул күңел.

Фәхешлекне яхшы белә алар,
Тукаеңны белмәсәләр дә...
Кая барып чыгар икән татар
Ышанып шул берән-сәрәнгә.

Урам себеркесе белән себереп алып,
Чүплеккә чыгарып атарлык...
Ышаналмыйм якты киләчәккә,
Шул кавемгә калса татарлык?!

Берән-сәрәннәрне барлап кына,
Күңел тынгы тапмый һаман да...
Җитәрбезме “Мин татармын!” диеп,
Горурланып яшәр заманга.