Габдулла Тукай. Арба, Сани и Лошадь (Перевод Сергея Ганиева)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Арба, Чана, Ат» (1909) на русский язык.
Случай вместе свел однажды Лошадь, Сани и Арбу,
Со слезами начал каждый на свою роптать судьбу.
Двум другим Арба сказала: «Я не знаю летом сна,
Сутки целые в работе, день и ночь запряжена».
В разговор вмешались Сани: «Много терпим мы зимой!»
Лошадь жалуется тоже на удел свой непростой.
Говорит она: «Мне ваша жизнь не кажется плохой:
Вот вы трудитесь полгода, а полгода вам — покой.
У меня же даже суток беззаботно не пройдет.
Я воистину несчастна — ведь тружусь я круглый год!».
(Из сборника: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд–во, – 2006. – 192 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Арба, Чана, Ат
Бер заман бер төшкә килгән Ат белән Арба, Чана;
Бу өчәү һәрберсе дә үз тормышыннан зарлана.
Арба әйтә: «Җәй көне мин һич тә рәхәт күрмимен:
Көн-төне эштә йөрим, һичбер җигелми тормыймын».
«Әмма соң бу кыш көне бигрәк уңайсыз!» — ди Чана.
Ат та, сүзгә кушылып, үз нәүбәтендә зарлана:
«Юк ла, и Арба, Чана! — ди,— сезгә тормыш бик уңай,
Эшләсәгез алты ай сез, ял итәсез алты ай.
Күпме зарлансам урын бар, мин каты мәзлум менә:
Хәл җыймыйм ел тәүлегендә, ичмасам, бер көн генә!»
Мәзлум — кимсетелгән, рәнҗетелгән.
(«Арба, Чана, Ат». — «Балалар күңеле»ндә (1910) басылган. Текст шуннан алынган. Тик 1985 елгы басмада шигырьнең өстән 6нчы строфасындагы «катышып» сүзе «кушылып» дигән сүз белән алыштырылган. Язылу датасы кулъязмада «1909» диелгән.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
