Габдулла Тукай. Дитя в раю (Перевод Рувима Морана)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Бала оҗмахта» (1912) на русский язык.
Я — в раю. Меня ласкает, нежит гурия одна.
Но рыдаю безутешно: ведь не мать моя она!
Мне игрушки бросил ангел, сада райского жилец.
Не беру рыдаю горько: ведь и он не мой отец!
(Из сборника: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд–во, – 2006. – 192 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Бала оҗмахта
Мин хәзер оҗмах түрендә — бер матур хур иркәли;
Мин җуанмыймын, җылыймын, син түгелсең, дим, әни!
Ай төсендә нурлы гыйльманнар миңа ташлый тәти,
Егьлыймын, алмыйм аларны, сез түгелсез, дим, әти!
(«Бала оҗмахта». — «Җан азыклары»нда (1912) басылган. Текст шуннан алынган. Тукай бу шигыренә: «Үземә таныш бер кешенең күңелемә якын бер баласы үлгәч, мәрхүм баланың кабер ташына нәкыш итәргә, дип язган идем «Гъ.Т.», — дигән искәрмәне биргән. Хур — ислам динендә җәннәткә керүчеләргә вәгъдә ителгән бик матур кыз. Гыйльманнар — ислам динендә җәннәттә хезмәтче егетләр.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
