Габдулла Тукай. Ель (Перевод Нияза Ахмерова)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Чыршы» (1909) на русский язык.
Осенью поздней все спит и желтеет:
Яблони, ивы, березы, кусты.
Лее и поля обреченно немеют
В желтом заклятьи больной красоты.
День ото дня эти чары сильнее.
В желтом сияньи уж лес усыплен.
Вечно в лесу только ель зеленеет,
Зов отвергая всевластных времен.
(Из сборника: Тукай Габдулла Стихотворения/Перевод Н.У.Ахмерова. — Казань: Тан-Заря, 1996. — 32 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Чыршы
Саргаядыр көз көнендә һәр агач яфраклары;
Юк яшеллекләр хәзер, урман вә сәхра сап-сары.
Саргая таллар, усаклар, алмагачлар һәм каен;
Хәстә төсле, арта сары төс аларда көн саен.
Үз төсен үзгәртми саклаучы арада берсе бар:
Сөз көне һәм кыш буе саргаймый торган чыршы бар.
(«Чыршы». — «Әдәбият»та (1909) басылган. Текст шуннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
