Габдулла Тукай. Ель (Перевод Сергея Ганиева)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Чыршы» (1909) на русский язык.
Поздней осенью желтеют все деревья и кусты.
В эту пору и лужайки, и леса желтым-желты.
Ивы, яблони, березы — все как будто бы больны:
С каждым днем на них все больше нездоровой желтизны.
Не страшны одной лишь ели ни морозы, ни метель —
Осень позднюю и зиму зеленеет гордо ель.
(Из сборника: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд–во, – 2006. – 192 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Чыршы
Саргаядыр көз көнендә һәр агач яфраклары;
Юк яшеллекләр хәзер, урман вә сәхра сап-сары.
Саргая таллар, усаклар, алмагачлар һәм каен;
Хәстә төсле, арта сары төс аларда көн саен.
Үз төсен үзгәртми саклаучы арада берсе бар:
Сөз көне һәм кыш буе саргаймый торган чыршы бар.
(«Чыршы». — «Әдәбият»та (1909) басылган. Текст шуннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
