Габдулла Тукай. Ель (Перевод Венеры Думаевой-Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Чыршы» (1909) на русский язык.
Поздней осенью желтеют на деревьях все листы;
Больше зелени не видно: все поля, леса желты.
Ивы, яблони, осины и берёзы с каждым днём
Обретают знак болезни в жёлтом облике своём.
Сохраняет цвет меж ними, неизменно зелена,
Словно летом, в осень, зиму не желтеет ель одна.
(Из сборника: Избранное/Габдулла Тукай; Перевод с татарского В.С.Думаевой-Валиевой. — Казань: Магариф, 2008. — 223 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Чыршы
Саргаядыр көз көнендә һәр агач яфраклары;
Юк яшеллекләр хәзер, урман вә сәхра сап-сары.
Саргая таллар, усаклар, алмагачлар һәм каен;
Хәстә төсле, арта сары төс аларда көн саен.
Үз төсен үзгәртми саклаучы арада берсе бар:
Сөз көне һәм кыш буе саргаймый торган чыршы бар.
(«Чыршы». — «Әдәбият»та (1909) басылган. Текст шуннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
