Габдулла Тукай. Лицемеру (Перевод Венеры Думаевой-Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Монафикъка» (1912) на русский язык.
(на русский сюжет)
У жизни знал и хлад, и зной, и снег, и лёд я испытал;
Всё, что сиротству суждено – всё испытал, всё испытал.
Теперь я радостей хочу, играть и вдоволь слышать смех;
Ребёнком сирым обречён я был на муки меры сверх.
Жизнь прожигаю, бренный мир топчу в дурмане и чаду;
Пускай возьмёт злой рок назад что написал мне на роду.
Желаньем славы одержим, восторг полёта я вкусил,
На землю был я возвращён с нехваткой воздуха и сил.
Я на ногах, я окрылён, я скачки знал, я знал подъём,
Упорен, жизнь люблю, я знал чрезмерный пыл в себе самом.
Мой враг! Шутить не надо там, где богатырь окреп и зрел;
С гнездом твоим переверну тебя однажды, лицемер!
(Из сборника: Избранное/Габдулла Тукай; Перевод с татарского В.С.Думаевой-Валиевой. — Казань: Магариф, 2008. — 223 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Монафикъка
(Сюжет русчадан)
Җиһанның эссесен, салкын, бозын күрдем, карын күрдем;
Ниләр күрсә бөтен үксез — барын күрдем, барын күрдем.
Хәзер шатлык, уен-көлке телим инде җитәрлек күп;
Сабый чакта гариб башым җәфа чикте, җитәр, бик күп.
Сөрәм, котрып, тәмам тилреп, фани дөнья сафасын мин;
Кире алсын явыз тәкъдир үзе салган хафасын, дим.
Теләп шөһрәт вә хөрмәт, күккә бер чаклар очу күрдем,
Һава юктан көчем беткәч, тагын җиргә төшү күрдем.
Аяклымын, канатлымын — чабыш күрдем, менү күрдем,
Сөбатлымын, хәятлымын: үземдә бер голү күрдем.
Шаярма, дошманым, пешкән, җитешкән пәһлеван берлән;
Монафикъ! Яхшы саклан! Аударым бер көн ояң берлән!
Монафикъ — икейөзле.
Гариб — туган-үскән иленнән аерылып читтә яшәүче.
Дебатлы — нык торучы.
Хәятлы — тереклек сөюче.
Голү — бөеклек.
Аударым — аударырмын.
(«Монафикъка». – «Җан азыклары»нда (1912) басылган. Текст шуннан алынган. Исеменнән соң «Сюжет русчадан» дип куелган. Г.Тукай бу шигырен икейөзлеләнеп йөрүче кешеләргә каршы язган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
