Габдулла Тукай. Люби Аллаха (Перевод Венеры Думаевой–Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Таян Аллага» (1909) на русский язык.
О, безгрешное, святое, драгоценное дитя!
Береги любовь Аллаха, дорожи, молясь и чтя.
Попроси, скажи: «Всевышний! Укажи мне светлый путь»;
Он родителей щедрее, благодарным Ему будь!
С непорочною душою, мысль безгрешна и чиста,
Никогда худое слово не сквернит твои уста.
Тело чистое и сердце, совесть так же, как душа,
Как у ангела, прекрасна, как молитва хороша!
На коленях, вдохновенно, обратя лицо кибле,*
Ты творишь твою молитву, путь спрямляя в вышине.
О, безгрешное, святое, драгоценное дитя!
Береги любовь Аллаха, дорожи, молясь и чтя.
*Кибла – направление на Мекку.
(Из сборника: Избранное/Габдулла Тукай; Перевод с татарского В.С.Думаевой-Валиевой. — Казань: Магариф, 2006. — 239 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Таян Аллага
Әй бәһале, әй кадерле, әй гөнаһсыз яшь бала!
Рәхмәте бик киң аның, һәрдәм таян син Аллага!
Йа Ходай, күрсәт, диген, ушбу җиһанда якты юл;
Ул — рәхимле; әткәң-әнкәңнән дә күп шәфкатьле ул!
Саф әле күңлең синең, һичбер бозык уй кермәгән,
Пакь телең дә һич яраусыз сүзләр әйтеп күрмәгән.
Пакь җаның һәм пакь тәнең — барлык вөҗүдең пакь синең;
Син фәрештә валчыгысың, йөзләрең ап-ак синең!
Кыйл дога, ихлас белән тезлән дә кыйбла каршына;
Бел аны: керсез күңелдән тугъры юл бар гаршенә!
Әй бәһале, әй кадерле, әй гөнаһсыз яшь бала!
Рәхмәте бик киң аның, һәрдәм таян син Аллага!
Гаршенә — югарыга, күккә.
(«Таян Аллага». Беренче тапкыр «Яңа кыйраәт»тә (1909) басылган, 2 нче басмасына (1910) һәм «Балалар күңеле»нә (1909, 1911) «Аллаһы Тәбарәкә вә Тәгалә» исеме белән кертелгән. Кулъязмада да «Аллаһы.Тәбарәкә вә Тәгалә» дип исемләнеп, язылу датасы «1909, ноябрь» дип куелган. Икетомлыкның 1нче томына (1943) «Таян Аллага» исеме белән урнаштырылган. Текст «Балалар күңеле»ннән (1911) алынган, исеме Икетомлыктан (1943) алып куелган. Шигырь И.С.Никитинның «Молитва дитя» (1853) шигыренә бик охшаш. Ул шигырь түбәндәгечә:
Молись, дитя: сомненья камень
Твоей груди не тяготит;
Твоей молитвы чистый пламень
Святой любовию горит.
Молись, дитя: тебе внимает
Творец бесчисленных миров,
И капли слез твоих считает,
И отвечать тебе готов.
Быть может, ангел, твой хранитель,
Все эти слезы соберет.
И их в надзвездную обитель
К престолу Бога отнесет.
Молись, дитя, мужай с летами!
И дай Бог в пору поздних лет
Такими ж светлыми очами
Тебе глядеть на Божий свет!
Но если жизнь тебя измучит,
И ум, и сердце возмутит,
Но если жизнь роптать научит,
Любовь и веру погасит –
Приникни с жаркими слезами,
Креста подножье обойми:
Ты примиришься с небесами,
С самим собою и с людьми.
И вновь тогда из райской сени
Хранитель – ангел твой сойдет,
И за тебя, склонив колени,
Молитву к Богу вознесет.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
