Габдулла Тукай. Минута сомнения (Перевод Венеры Думаевой-Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Вакъты гаҗезем» (1909) на русский язык.
(Из дневника)
Тему выбрал, только как к ней подступить?
За какой конец, не знаю, подцепить.
Как замок она, который без ключа,
Как без лестницы стена из кирпича.
Словно лодка, в этой лодке без весла
Пропадают мысли, чувства без числа.
То поставит меня критика в тупик,
Хоть вниманья обращать я не привык.
Мысль порой обдумываешь: вроде так,
А потом берет сомненье: нет, не так.
Не могу пока я истины достичь,
Не умею права-лева я постичь.
Неужели, Боже, это не пройдет,
И не высохнет на лбу сомненья пот?
Только б, Господи, мне сумрак пережить,
Чтоб себе дорогу грудью проложить.
(Из сборника: Избранное/Габдулла Тукай; Перевод с татарского В.С.Думаевой-Валиевой. — Казань: Магариф, 2006. — 239 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Вакъты гаҗезем
(Көнлек дәфтәремнән)
Тапдисәм мәүзугъ, язарга аптырыйм:
Кай төшеннән мин моны, дим, ләктерим?
Ул йозак төсле миңа, юк ачкычым,
Йә бөек сәд — юк менәргә баскычым.
Йә кимә ул — юк янымда ишкәгем,
Шул рәвеш эчтә кала күп хисләрем.
Яки уйга калдырадыр интикад,
Итмәсәм дә мин аңар күп илтифат.
Уйлыйсың син бер фикерне: раст кеби,
Шик төшә: юк, ул да раст булмас кеби.
Юк әле миндә хәкыйкатькә вөсул,
Әллә нигә айрылалмый уң вә сул.
Йа Ходай! Кайчан чыгармын шөбһәдән?
Кипми ник шөбһә тире бу җибһәдән?
Йа Ходай! Кайчан бу золмәтләр бетеп,
Юл салырмын күкрәгем берлән этеп?
Вакъты гаҗезем — аптыраган вакытым.
Мәүзугъ — тема.
Сәд — койма, крепость.
Интикад — тәнкыйть.
Вөсул — ирешү.
Җәбһә — маңгай.
Золмәт — караңгылык.
(«Вакъты гаҗезем». — «Әлислах»ның 1909 елгы 21 июль (68нче) санында «Гъ.Т.» имзасы белән басылган, «Әдәбият»ка (1909) кертелгән. Соңгы строфадагы «бу золмәтләр» сүзе «Әлислах»та «саташмаклар» дип бирелгән. Текст «Әдәбият»тан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
