Габдулла Тукай. Молитва матери (Перевод Венеры Думаевой–Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Ана догасы» (1909) на русский язык.
Летний вечер. Взошла над большою деревней луна.
В серебре все дома. Лунным светом окрестность полна.
Тишина. Погружён в крепкий сладостный сон – устаёт
От зари до зари на работах крестьянский народ.
На деревне ни звука. Покой безраздельный царит.
Только в доме на самом краю свет в окошке горит.
Там старушка, с души отряхнув груз мирской, в поздний час
На коленях стоит, отслужив свой вечерний намаз.
Подняла руки к Богу, возносит о сыне мольбу:
“Если б, Господи, счастья сыночку ты дал моему!”
В тишине капли капают: слёзы, сердешная, льёт,
Неужели, скажите, молитва её не дойдёт?
(Из сборника: Избранное/Габдулла Тукай; Перевод с татарского В.С.Думаевой-Валиевой. — Казань: Магариф, 2006. — 239 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Ана догасы
Менә кич. Зур авыл өстендә чыкты нурлы ай калкып,
Көмешләнгән бөтен өйләр, вә сәхралар тора балкып.
Авыл тын. Иртәдән кичкә кадәр хезмәт итеп арган
Халык йоклый — каты, тәмле вә рәхәт уйкуга талган.
Урамда өрми этләр дә, авыл үлгән, тавыш-тын юк;
Авыл кыръенда бер өйдә фәкать сүнми тора бер ут.
Әнә шул өй эчендә ястүеннән соңра бер карчык
Намазлыкка утырган, бар җиһаннан күңлене арчып;
Күтәргән кул догага, яд итә ул шунда үз угълын:
Ходаем, ди, бәхетле булсайде сөйгән, газиз угълым!
Тамадыр мескинәмнең тамчы-тамчы күзләреннән яшь;
Карагыз: шул догамы инде Тәңре каршына бармас?
Уйку — йокы.
Яд итү — исенә төшерү.
Булсайде — булса иде.
(«Ана догасы». «Балалар күңеле»ндә (1909) басылган. Шигырьнең 11 нче юлы кулъязмада: «Агадыр чишмә төсле мескиннең күзләреннән яшь», — дип бирелгән. Язылу датасы «1909, үктәбер 19» итеп куелган. Текст «Балалар күңеле»ннән (1909) алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
