Габдулла Тукай. Не все то золото, что блестит (Перевод Вероники Тушновой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Һәр ялтыраган алтын түгел» (1910) на русский язык.
В саду беспечный мотылек резвился ночью мая,
Порхал, играл, среди цветов садясь и вновь взлетая.
Вдруг увидал он — далеко сверкает в поле что-то,
То разгорится, как звезда, то меркнет позолота.
Как все на свете мотыльки, пленившись красотою,
Он полетел туда и сел на что-то золотое.
А это был огонь костра, что путники забыли.
И мотылек, сгорев дотла, стал кучкой серой пыли.
(Из сборника: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд–во, – 2006. – 192 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Һәр ялтыраган алтын түгел
Төнлә берлән бакчада бер аллы-гөлле Күбәләк,
Очкалап йөргәндә уйнап, анда-монда чүгәләп,
Күрде кырда: бик матур бер әллә нәрсә ялтырый,
Нурлана, җем-җем итә йолдыз шикелле, калтырый.
Күбәләкнең бер дә чик юк һәр матурга гыйшкына:
Тиз генә ул барды да кунды матур зат өстенә.
Ул матур зат юлчылардан сүнми калган ут иде:
Күбәләк булды һәлак шунда кунып — янды, көйде.
(«Һәр ялтыраган алтын түгел». «Күңелле сәхифәләр»дә (1910) елда басылып, 1909 елда язылганлыгы искәртелгән. Текст шуннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
