Габдулла Тукай. Нынешние женихи (Перевод Венеры Думаевой-Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Хәзерге өйләнүчеләр» (1909) на русский язык.
Пока в силе, покрасивее невесты им нужны:
«Если брать жену, быть жёны луноликие должны!»
Но как только жизнь придавит и долги душить начнут,
Ведьму старую с деньгами не поморщившись возьмут.
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Хәзерге өйләнүчеләр
Күңелләр саф чагында шәп, матур кыз сайлыйлар анлар:
«Булыр безнең хатын булса йөзе айдай», — диләр анлар.
Әгәр дә басса дөнья һәм муеннарда бурыч тулса,
Убырлы карчыгыңны да алырлар, акчасы булса.
(«Хәзерге өйләнүчеләр». — «Яшен»нең 1909 елгы 8нче (29 апрель) санында «Һөҗүвият» (һөҗү – юмор-сатира жанрындагы әсәрләр) дигән гомуми баш астында имзасыз басылган, «Әдәбият»ка (1909) кертелгән. Текст соңгысыннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
