Габдулла Тукай. О критике (Перевод Олега Дмитриева)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Интикадка мәтәгалликъ» (1912) на русский язык.
Коль цветок не настоящий, коль бумажным сотворен,
Больше всех врагов на свете дождика боится он!
Под дождем цветок размокнет, краска с лепестков стечет,
И ничей уж взор, конечно, он к себе не привлечет.
Если ж создан он природой, если он цветок живой,
Он пышней и краше станет под водою дождевой!
Так и критики угрозы не внушат талату страх,
Ведь талант в себе уверен, он правдив в своих стихах.
Но расстроен ты бываешь, если строгий критик твой
Чуҗд татарам, злонамерен, да к тому же и тупой!
(Из сборника: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд–во, – 2006. – 192 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Интикадка мәтәгалликъ
Булса ялган, тик кәгазьләрдән ясалган бер чәчәк, —
Билгеле, үз өстенә яңгыр явардан куркачак.
Чөнки яңгырда җебеп беткәч вә киткәч төсләре,
Һичберәүнең чәчәккә инде китмәс исләре.
Куркъмый яңгырдан, әгәр булса табигый, чын чәчәк,
Чөнки ул яхшы белә: яңгыр аны яхшыртачак.
Ушбуның күк, куркыталмый чын талантны интикад:
Ник үзенә игътимады һәм сүзенә — игътикад.
Тик китә кайчакта кәйфең, хакимең булса ишәк,
Бер татарга ят, мәхәббәтсез күсәк һәм килмешәк!
Интикадка мөтәгалликъ — тәнкыйтькә бәйләнешле.
Игътимады — таянуы.
Игътикад — ышану.
Хаким — судья, бәяләүче.
(«Интикадка мөтәгалликъ». — «Җан азыклары»нда (1912) басылган. Текст шуннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
