Габдулла Тукай. Последние слезы (Перевод Арсения Тарковского)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Актык тамчы яшь» (1910) на русский язык.
Любовью тайной укрощен, весь я сгораю, как трава,
А было время, был и я сильнее и смелее льва!
Судьба и счастье шли всегда желаниям наперекор.
И демон бы не снес того, что я сносил до этих пор.
Ты вздрагиваешь, как дитя, при каждом восклицанье «ай!»,
Довольно, сердце, перестань! Но слезы льются через край.
Пускай на землю упаду, любовью тайной опален:
Так хочет милая. Умру. Ее желания — закон!
(Из сборника: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд–во, – 2006. – 192 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Актык тамчы яшь
Бик юашлатты мине яшьрен сөюдән җан көю,
Бар иде булган чагым хәтта арысланнан кыю!
Һәр теләккә килде тәкъдирем белән бәхтем кире,
Мондый хәлгә сабриталмас, булса да адәм дию.
Инде күңлем кисәсеннән яшьне түкмәккә җитә
Уйлаган вакътымда аңсыздан килеп тә «һай!» дию.
Үлде рух яшьрен мәхәббәттән, — хафа юк үлсә дә, —
Нишлим, иркәм кәйфенә килгәч шулай бер җан кыю?
Сабритилмас — сабыр итә алмас.
(«Актык тамчы яшь». «Вакыт»ның 1910 елгы 22 сентябрь (671нче) санында «Гъ.Т.» имзасы белән басылган. Текст «Күңел җимешләре»ннән (1911) алынган. «Күңел җимешләре» китабының наширләре «Актык тамчы яшь» шигырен ихлассыз чыккан дип язалар.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
