Габдулла Тукай. Просьба (Перевод Венеры Думаевой-Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Үтенеч» (1912) на русский язык.
Молод был, метал я стрелы молний, громами гремя,
Не гремлю и не метаю – нет в груди теперь огня!
Стал я скованным, у мысли стали руки коротки:
Было время, звёзды с неба доставал руками я.
Взяли белую голубку, дали коршуна взамен,
Обливался я слезами, чистоту свою губя.
Не душой теперь пишу я, но холодною рукой.
Не ругайтесь, если мусор вы прочтёте у меня.
(Из сборника: Избранное/Габдулла Тукай; Перевод с татарского В.С.Думаевой-Валиевой. — Казань: Магариф, 2006. — 239 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Үтенеч
Яшь вакытта яшьнәдем, көчле вакытта күкрәдем;
Яшьнәмим дә, күкрәмим дә — утсыз инде күкрәгем!
Килде тоткынлык, түбәнләнде уемның куллары;
Хөр заман ак кул белән күкләрдә йолдыз чүпләдем.
Ак күгәрченне кулымнан алдылар, козгын биреп;
Ак кирәк дип, пакь кирәк дип, күпме күз яшь түкмәдем!..
Ул — түгел күңлем эшеннән, тик ялан кулның эше,
Кызмагыз бик, чыкса мәйданга басылган чүпләрем.
(«Үтенеч». – «Җан азыклары»нда (1912) басылган. Текст шуннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909–1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
