Габдулла Тукай. Вечернее желание (Перевод Венеры Думаевой-Валиевой)
Перевод стихотворения Габдуллы Тукая «Кичке теләк» (1912) на русский язык.
Я пишу и вижу: в лампе масла мало – хоть туши.
Предо мною на бумагу мысли льются из души.
Я спешу, черкаю быстро, чтоб успеть до темноты,
На бумаге остаются лишь неровные следы.
Тороплюсь, не ставлю точек, лишь вместила б всё строка,
Мол, назавтра свой же почерк разберу наверняка.
Через несколько мгновений свет мигнул и задрожал,
Ярко вспыхнул напоследок на прощанье и пропал.
Что поделать? Обступает темнота со всех сторон,
Я лежу и поневоле в размышленья погружён.
Так лежу один во мраке с переполненной душой
И, не выдержав, заплачу. К лампе с речью я такой:
«То-то счастье: завтра снова не засветишь ты. Тогда
Я не сдвинусь тоже с места вплоть до Страшного Суда».
(Из сборника: Избранное/Габдулла Тукай; Перевод с татарского В.С.Думаевой-Валиевой. — Казань: Магариф, 2006. — 239 с.).
Оригинал стихотворения на татарском:
Габдулла Тукай. Кичке теләк
Мин язам, шунда күрәм: лампам эчендә май кими;
Алда кәгазьгә ташыйлар — күңлемә уйлар сыймый.
Якты беткәнчә языйм дип, сызгалыйм тиз-тиз генә,
Кәгазь өстендә кала тик кәкре-бөкре эз генә.
Нокталар да төртмимен, керсә ярар, дип, киртәгә —
Мин үзем сызганны бик яхшы таныйм, дип, иртәгә.
Күп тә үтмәстән, утым ялт-йолт итә һәм селкенә,
«Гөлт!» итеп актык нурын бер күрсәтә, аннан сүнә.
Нишлисең? Һәр якта золмәт. Ихтыярсыздан ятам;
Мин, ятып, яткан җиремдә төрле уйларга батам.
Мин, караңгылык эчендә уйланып яткан көйгә,
Нечкәреп күңлем, җылыйм да бер сүз әйтәм лампага:
«Ни бәхет! — дим, — иртәгә кич син тагын да янмасаң,
Бу ятыштан мин дә мәхшәр җитмичә кузгалмасам!»
Золмәт — караңгылык.
Мәхшәр — ислам мифологиясендә дөнья беткәннән соң (кыямәт көнендә), каберләрдән кубарылып чыккан барлык җан иясенең бергә җыелу урыны, көне.
(«Кичке теләк». — «Җан азыклары»нда (1912) басылган. Текст шуннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 2 т.: шигъри әсәрләр (1909-1913)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. З.Р.Шәйхелисламов, Г.А.Хөснетдинова, Э.М.Галимҗанова, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 384 б.)).
