Габдулла Тукай. Поэт (Перевод Нияза Ахмерова)

Придет моя пора,
Меня осилит время.
И сгорбят стан певца
Нелегкие года.
И тихо плыть к концу
Мне выпадет со всеми.
Но с юною душой
Я буду навсегда.

Не тронуть той души
Бесплодному старенью.
Что времени поток,
Коль грудь моя полна
Пылающим огнем
Любви и вдохновенья,
Коль нет в нем хлада зим
И царствует весна?

Тоскливой старостью
Все вкруг меня стареют.
О вздоре мелочном
Без умолку рядят
Иль,смолкнув на печи,
Седеют и глупеют.
Певцу ли тот удел?
Во мне стихи горят.

Я тоже встречу смерть.
Но даже смерти ангел
Мне петь не воспретит
В мой предзакатный час.
Я песней воспою,
Что этот мир оставив,
Как знаменье души
В нем оставляю вас.*

*В переводе данного стихотворения использована стилистика А.С.Пушкина. Пушкинская стилистика использована и при переводе ряда других стихотворений этого сборника: «Сон», «Неожиданно», «Ещеодно воспоминание», «Приметывесны», «Пташка», «Поэт» и др.
(Источник: Тукай Габдулла Стихотворения/Перевод Н.У.Ахмерова. — Казань: Тан-Заря, 1996. — 32 с.)

Оригинал стихотворения на татарском:

Габдулла Тукай. Шагыйрь

Еллар үтеп, бара торгач картайсам да,
Бөкрем чыгып бетсә дә, хәлдән тайсам да, —
Күңлем минем япь-яшь калыр, һич картаймас;
Җаным көчле булып калыр, хәлдән таймас.

Күкрәгемдә минем шигырь утым саумы?!
Күтәрәм мин, карт булсам да, авыр тауны;
Күңлемдә көн һаман аяз — һаман да яз:
Шагыйрь күңелендә кыш булмый да кар яумый.

Булмамын, юк, картайсам да, чын карт кеби,
Утырмам тик, юк-бар теләк тели-тели;
Менмәмен мин, Ходай кушса, мич башына,
Шигырьләрдән килер миңа кирәк җылы.

Җырлый-җырлый үләрмен мин үлгәндә дә,
Дәшми калмам Газраилне күргәндә дә;
«Без китәрбез, сез каласыз!» — дип җырлармын,
Җәсәдемне туфрак берлә күмгәндә дә.

Җәсәд — тән, гәүдә.
(«Шагыйрь». «Әлислах»ның 1908 елгы 17 март (23нче) санында «Г.Тукаев» имзасы белән басылган. «Утырмам тик төрле теләк тели-тели» дигән унынчы юл «Габдулла Тукаев диваны»нда (1908) «Утырмам тик, юк-бар теләк тели-тели» дип үзгәртелгән. «Без китәбез» дигән гыйбарә «Без китәрбез» дип үзгәртелгән. «Диван»да шигырьнең соңгы юлындагы «җәсәдемне» сүзе «Ходамны» дип басылган. Бу — типография хатасы булса кирәк, «Әлислах»та әсәрдәге мәгънәгә туры килгән «җәсәдемне» рәвешендә нәшер ителгән. Текст «Габдулла Тукаев диваны»ннан алынган.
(Чыганак: Әсәрләр: 6 томда/Габдулла Тукай. – Академик басма. 1 т.: шигъри әсәрләр (1904-1908)/ төз., текст., иск. һәм аңл. әзерл. Р.М.Кадыйров, З.Г.Мөхәммәтшин; кереш сүз авт. Н.Ш.Хисамов, З.З.Рәмиев. – Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 407 б.)).