Ѓабдулла Тоіай Театр

Халыііа бұл театр бередi үлгi,
Жұбатып іуандырар шер көңiлдi.
Театр — жiбередi нұрѓа бөлеп,
Кетуге алѓа басып, бiзге себеп.
Театр — күлдiредi, ойнатады,
Өмiрдi өтiп кеткен ойлатады.
Көресiң онда өзiңдi: күлесiң сен.
Болмаса, жылауды да бiлесiң сен.
Көресiң: тұрмысыңды, жеткенiңдi,
Болмаса, кемшiлiкпен өткенiңдi.
Өзiңдi түзетесiң жолѓа салып,
Толыісып, көзiңдi ашып, бiлiм алып.
Күн санап жаісылыѓың өседi өрлеп,
Безесiң жамандыітан, іұлаш сермеп.
Ұлылыі, игiлiктiң бәрi осында,
Азаттыі, еркiндiктiң таңы осында.
Театр — әдеп үйi, ѓылым жұртым,
Бастырар алѓа сенi, күнiң жұртым.
Театр — бейне іолдың саласындай,
Тiзiлсiн әсем сандал аѓашындай.
Театр — ол бiр алма толып пiссе,
Іұбылып көз тартады түрлi түске.

1907

Татаршадан аударѓан Жаіан Сыздыіов (Г.Тукайның "Театр" шигыре).

(Чыганак/Источник: Ѓабдулла Тоіай. Таңдамалы шыѓармалары. Екiншi
басылуы. Татаршадан аударѓан Жаіан Сыздыіов. - Алматы: Жазушы баспасы,
1975. - 336 бет).