Габдулла Тукай Шочмо мландылан

Нӧргӧ годым каенам, вес пӱрымаш капкаш пурен,
Но ужат: мый угыч толынам йӧратыме мур ден.

Шочмо мланде, мӱндыр вер гыч шыматен, тугак ӱжеш,
Шарнымашым туржын, пӧртылтен кундемышкем уэш.

Тулык икшыве - мый тыште пиалемым ыжым му,
Изинек шыҥен шӱм-чоныш кочо, неле сорлык мут.

Тиде жап шенгелне кодын, кайык гае чоҥештен,
Шарналтем мый нине кечым шучко омо гай кастен.

Толкын-влак пушем лупшеныт, но садак ыш кумыкталт,
Кеч тул салым когартен, но йӱлалтен ыш керт тудат.

Нальым умылен мый иктым, шочмо кундемем, улмет
Шӱм-чонемлан садак лишыл: шучко толкын да тулет.

Палышым мо шнуй мыламже: сур каван, ший памашат,
Олык лап, кумда тошкем, пасу покшел йолгорныжат,

Тыйын сылне шошо, шыже да кеҥеж, ир теле кас,
Ош чулка, йыдал, да ыштыраш, да шӱкшӧ котомка.

Пий-влакшат да шорык-шамыч - тиде мыйын шочмо вел,
Лишыл удажат мылам, эсогыл нужнажат шӱмбел.

Маричага С.Григорьева тәрҗемәсе (Г.Тукайның "Туган җиремә" шигыре).

(Чыганак/Источник: Тукай Г.М. Шигырьләр (татар, рус, башкорт, чуваш, удмурт, мари телләрендә). - Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 135 б).