Ѓабдулла Туҡай Вәѓәз

(Лермонтовтан)

Һиңә һүҙ шул ки, һин һөймә, яратма;
Күҙеңде тый, матур ҡыҙѓа ҡаратма.

Ҡаса ҡүр, яҡшы һаҡлан, дуҫ, ѓишыҡтан;
Күңелде биклә, юл бирмә ишектән.

Ѓүмерлеккә башың әйләндерер ул;
Ирекһеҙ итер ул, бәйләндерер ул.

Алыр йәнең, һине йәнһеҙ яһар ул;
Ауыр тау төҫлө йәнсер ул, баҫыр ул.

Һаман артыр, сигенән дә ашыр ул;
Киберһең һин, йөрәк бәѓерең ашыр ул.

Матур һиңә бирер, бәлки, ҡулын да;
Бер аҙга гәрсә һин рәхәттә бул да, -

Үтер йылдар, ҡыйын булыр һинең хәл;
Керер сәскә, һаҡалѓа шул уҫал сал.

Ҡушыр ул туҡтамаҫтан ҡайѓырырѓа;
Дәлил булыр ѓүмергә айырылырѓа

Һөйөклөңдән. Бәхетһеҙ һин булырһың,
Күңелһеҙ, ҡыҙѓаныс, меҫкен булырһың.

Бер аҙҙан һин түшәккә лә йыѓылдың;
Йыйырсыҡлы йөҙенә ҡарсыѓыңдың

Ҡарарһың тилмереп, өмөтһөҙ булып һин;
Иларһың мөлдөрәп, бойоҡ булып һин.

Әгәр иҫеңә төшһә ҡайһы саҡта,
Ҡасандыр уйнаѓаны был яңаҡта

Күңелле, яҡты, нурлы йәш ѓүмерҙең,
Нисек ашҡынѓаны ла йәш күңелдең, -

Килер күҙ алдыңа ул йәш ваҡыттар,
Сәѓәҙәттәр, күңеллелек, бәхеттәр;

Томанланыр, ҡараңѓы, йәмһеҙ уйҙар
Һинең күңелеңде тырнар һәм аѓыулар.

Был донъяла тороу, дуҫ! йәнһеҙ артыҡ,
Икәү булѓансы, булмаҡ яңѓыҙ артыҡ.

Күңеллерәк әжәлгә баш эйергә
Һәм Ѓазраилѓа: «Мин яңѓыҙ!» - тиергә.

Күңелдән дә улай уҡ рәнйемәйһең
Дә күрмәйһең ике хәнйәр әсеһен.

Берәү булһаң, ике йән бирмәйһең һин,
Ике рәт йән әсеһен күрмәйһең һин.

1907

Баршкортчага М.Сираҗи тәрҗемәсе (Г.Тукайның "Вәгазь" шигыре).

(Чыганак/Источник: Тукай Г.М. Шигырьләр (татар, рус, башкорт, чуваш, удмурт, мари телләрендә). - Казан: Татар. кит. нәшр., 2011. – 135 б).