Abdullah Tukay Gün

Sabah dünya canlanır,
Doğu tarafı allanır,
Güneş doğar, ışıkları
Düşer yeryüzüne toplanır.

Aydınlanır şehir, sokaklar,
Kırlar, yakındaki ormanlar;
Dağlar, bağlar, bahçeler
Nura gark olurlar.

Kalktı halk, uyandı,
Gürültü şamata var her yamaçta;
Öbek öbek süzülmekte
Gökyüzüne çevik kuşlar da.

Duman gibi yerden
Yükselir buharlar:
Hangi vakit bu vakit,
Bilir misin, ey kardeş!

Bu vakitle her evde
Kaynar semaver hemen;
Çaydanlıkla demlenmekte
Çay, markası "Karavan"!

Eve hoş kokular yayılır,
Herkesin gönlü açılır;
Hangi şirketin çayı bu?
"Karavan"dır, "Karavan!"

Öğleyin şehirde
Mulad gürültü ve telaş;
Canlılık var her yerde,
Hareket, koşuşturma, kıpırdanış.

Can almakta herkes,
Ardından kovan varmışçasına;
Herkes birlikle burada,
Zengin, fakir, işli, işsiz.

Sürer hayat durmadan,
Sanırsın şiddetli soğuk var;
Böyle de olsa yine,
Meşhur marka "Karavan".

Çayı hatırladıkça,
Halk işini bırakır;
Tatlı tatlı söyleşip,
Çay içmeğe başlar.

Akşam. Azıcık sâkinleşir
Çağlayıp duran bu şehir;
Yorgun düşüp yönelir,
Herkes dinlenmeğe.

Güneş batıya kayar;
Tatlı, hoş kokulu hava
Gönülleri hoş eder,
Olur canlara deva.

Kaplar yeryüzünü de,
Sarmağa başlar buhar;
Bu sırada dinlenirken,
Içerler "Karavan" çayı.

Çayı içip, dinlenir,
Solukla nır yorulanlar.
Herbiri kendisini
Mihnetten kurtarırlar.

Gece, Ay gökten bakıyor,
Yıldızlar parlıyor;
Işıldatıp şehri,
Ay ışığı altınlanıyor.

(1908)

Çevirmen: Dr. Fatma Őzkan

(Чыганак/Источник: Abdullah Tukay'in şiirleri. - Çevirmen Dr. Fatma Őzkan. - Türk Kültürünü Araştirma Enstitüsü, 1994).