Abdullah Tukay Koylu kadinlarin beşik sallrken taşidiklari umitleri

Ninni ninni eder bu,
Buhara'ya gider bu;
Buhara'dan dönünce,
Hoca olup, yetişir bu.

Yeşil cüppe giyer bu,
Beyaz sarik takar bu;
Bey kızı gerek der,
Zengin kızı ister bu.

Nazlanmadan verirler,
Dünürler gelirler:
"Çok yaşasın genç âlim,
Bey kızı", derler.

Meclise girer bu,
Karar çıkartır bu;
Böylece buraya,
Vali olur bu.

Rahat ömür sürer bu,
Çok itibâr görür bu,
Allah izin verirse, her evde
Börek yiyip, yaşar bu.

Ruhsatname alır bu,
Mavi evler yapar bu;
Ben ölünce, ardımdan
Dualar eder bu.

İzzetim bu, kadrim bu,
Benim canım, ciğerim bu;
Gururum, sevincim
Bu, bu, benim bu, bu, bu.

Uyu oğlum, yum gözünü,
Yum, yum gözünü, yıldızım,
Gece uykunu atamazsan
Ağlayarak geçer gündüzün.

Tereyağı gibi eri, canım,
Ey gönlümün ışığı;
Gör, bak beşiğe.
Yavaşçacık bakar ay.

Hoca annesi olunca,
Otururum en başta;
Rahat yaşarım dünyada,
Huzur bulurum ukbada.

Çevirmen: Dr. Fatma Őzkan

(Чыганак/Источник: Abdullah Tukay'in şiirleri. - Çevirmen Dr. Fatma Őzkan. - Türk Kültürünü Araştirma Enstitüsü, 1994).